ATIM YAĞMUR

http://www.kemalelitemiz.com/atim-%e2%80%a6%e2%80%a6yagmur%e2%80%99um.html

ATIM ……YAĞMUR’UM

Türk kanı taşıyan herkesin sinesinin derinlerinde mutlaka at sevgisi vardır, atları görmek bile huzur verir, çoğumuz şehirlerde büyüdüğümüzden at binmek erişilmez rüya gibidir.
Benim bu rüyam on onbir yıl öncesi ansızın gerçek oldu. Konya’nın yerli ailelerinden arkadaşım, Ahmet Büyükzeren dişleri için muayenehaneme geldiğinde; atı olduğunu ve hafta sonları at bindiğini söyleyince, gerçekleşti rüyam. Benim bu büyük sevincim Ahmet beyi de heyecanlandırdı ve Kars’tan yeni aldığı atını bana hediye etti, bir hafta sonra benim de atım vardı. Çocukluğumuzda Suat yalaz beyefendinin yazıp çizdiği Karaoğlan dergilerini okur, Karaoğlan ve atı yağmur la hayallerimizde orta Asya bozkırlarında at koştururduk.
Atıma YAĞMUR dedim.
Üç ay içinde kırk altılı yaşlarımda at binmeyi öğrendim, her gün atımı görmeye gidiyor, her hafta sonlarımı onunla geçiriyordum. Bir büyüğümüz.
-Evlat atınla konuş at, bütün lisanları bilir ve anlar sen yeterki ilgini ve sevgini anlat, konuş onula. Dedi ve bunu hiç unutmadım.
İlerleyen günler bunun doğruluğunu ispat etti, aramızda sevgiyle büyüyen müthiş bir bağ oluştu. Atıma hiçbir zaman vurmadım, kamçı kullanmadım. Yağmur beni sesimden tanırdı adını bilirdi, terlediği zaman kulaklarını koltuk altlarımda kurular, gömleğimin düğmeleri acıttığı için, başı ile beni döndürür alnını sırtımda kurulardı. Neşesi olmadığı zaman sırtına binilmesinden hoşlanmaz beraberce yürümeyi severdi. Acemileri kadın ve çocukları bindirdiğimizde onların korkularını kalp atışlarından anlar sakinleşirdi.
Hâsılı yağmur at gibi attı.
Bakıcısı onu bir sabah ölü bulduğunda evladımı kaybetmişçesine büyük acı çektim o üzüntü ile midemde ülser oluştu. İkinci bir at alamadım yokluğuna hala alışamadım kesip tahnit ettiğim kuyruğu ile başlığı, gem’i, fotoğrafları ve utamayacağım kokusu ile avunuyorum.

KEMAL ELİTEMİZ-KONYA

Yorum Yaz